Ik wist natuurlijk dat er vanmiddag een receptie zou zijn voor mijn afscheid. Ik heb een lijstje moeten maken van mensen die ik wilde uitnodigen. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat mijn collega’s me bijzonder teleur hebben gesteld. Ik heb, wat ik ook probeerde niet EEN opmerking gehad over wat er ging gebeuren. Niemand heeft zich versproken en ik heb niet één verkeerd gestuurde mail gehad. En dat is een wonder.

Ik moest om 12 uur naar huis, en mocht pas om 3 uur terugkomen. Dan ben je opeens op visite in je eigen school. En ik moet zeggen: hierin hebben ze me niet teleurgesteld. De brasserie was prachtig aangekleed, er werd driftig met hapjes gelopen, er was bediening voor de drank. Helemaal leuk.

Er waren best veel mensen, oud-collega’s, bestuursleden en ouders met oud-leerlingen. Ik eindigde met een tafel vol cadeaus, bloemen, bonnen en drank. Ons gezin was ook voltallig aanwezig. Dat voegt echt wat toe. Het was niet het afscheid van Sjakkie, dat komt nog maar ze kreeg wel aandacht.

Sonja en René hebben het begrepen: die kwamen met een naambordje voor mijn nieuwe carriere: de Niksoloog.

Er valt NIKS op te merken over de organisatie: prima hapjes, genoeg drank en prima bediening. Als ik een cadeau kreeg stond er steeds iemand klaar om het aan te pakken.

Tenslotte: er zijn hele mooie woorden gesproken waar ik ernstig van onder de indruk was. Het was een mooie dag