Vandaag een stukje over mijn toekomst als Specialist in het Niksen.

De Meester der Ledigheid — Een wetenschappelijke benadering van de niks-kunde danwel de niksologie

Over 2 weken is het zover: ik ga me dan specialiseren in de niksologie, ik ben van plan een echte specialist te worden. Ik verwacht nog wel wat momenten dat ik in het middelpunt van de belangstelling kom te staan, maar dat is met leerlingen, dat is leuk.

Specialist worden is nog niet simpel:

De specialist in het niksen is geen gewone luiaard; het betreft hier de topsporter van de passiviteit. Waar de gemiddelde mens na 5 minuten nietsdoen de kriebels krijgt, weet de niksoloog moeiteloos uren, dagen, zelfs seizoenen te vullen met pure ledigheid.

In een maatschappij die verzadigd is met prestaties, targets en overvolle agenda’s, is de specialist in het niksen — de zogenaamde “niksoloog” — de laatste der Mohikanen. Deze vakman of -vrouw beheerst de subtiele kunst om niets te doen op zo’n hoog niveau dat gewone stervelingen er slechts met ontzag op neer mogen kijken.

Hoe doet de niksoloog dat?

oftewel: hoe nikst hij erop los, hoe bereikt hij het ultieme doel, niks?

Door middel van geavanceerde technieken als:

• Actief passief-zijn:

De specialist gebruikt de zwaartekracht als belangrijkste bondgenoot. Eén keer op de bank geland, is opstaan geen optie.

• Lege-blik-focustechniek:

Door de ogen op de middenafstand te richten — op niets in het bijzonder — ervaart de niksoloog de pure essentie van ledigheid.

• Geluidsneutralisatie:

De geoefende niksoloog filtert elk omgevingsgeluid tot zachte ruis, zodat niets de concentratie op niets verstoort.

Door het volgen van deze regels bereikt de niksoloog het ultieme doel: NIKS.

Binnen het Nirvana van niks is er ook nog bijvangst:

• Geluk: de niksoloog ervaart 87% minder stress dan de gewone homo sapiens.
• Productiviteit: hoewel output nul is, is de vakman zich hiervan perfect bewust en ervaart daarom 100% arbeidsvreugde.
• Levensduur: de hartslag daalt, de bloeddruk stabiliseert — de niksoloog leeft op de spaarstand.

Conclusie kan dan ook alleen maar zijn dat ik als specialist in het niksen op de drempel van een revolutie in welzijnsdenken sta. 

Daar waar de rest van de maatschappij rent, presteert en produceert, kies ik als niksoloog voor de subversieve aanpak: niks.

Daarbij toon ik op hilarische, maar fundamentele toon aan dat niksdoen de basis is voor… alles.

Mijn advies is daarom: Wordt u overspannen, overprikkeld, overwerkt? Raadpleeg de vakman — de niksoloog — voor een op maat gemaakte cursus over niks. 

Want niks is, op de keper beschouwd, de toekomst.